ROZSTRZYGNIĘCIE KOKURSU

Jest mi bardzo miło, że tak wiele osób wzięło udział w konkursie.

Dziękuję za pozytywną reakcję na zawarte w formie pytania zagadnienie dotyczące niepełnosprawności.

Wyraziliście nie tylko zrozumienie dla osób dotkniętych przez los, ale także duże wyczucie w sposobie wchodzenia w relacje z osobami niepełnosprawnymi.

Miejmy nadzieję, że dzięki coraz większemu postępowi w medycynie, technice a także w zmianom mentalności społecznej, osoby niepełnosprawne będą mogły coraz częściej z satysfakcją przebywać wśród nas, także w sferze publicznej.

Pierwszy komentarz nadesłała OLIMPIA NADOLSKA z kl. 2o

i jest to nasz zwycięzca konkursu!

Pozostałymi laureatami są osoby, których wypowiedzi, zdaniem komisji konkursowej były najciekawsze:

• Kamila Magierek 4o

• Aleksandra Sikorska 1ob

Wszystkim uczestnikom dziękujemy za udział w konkursie, a laureatów zapraszamy w środę 21 marca o godz. 11.45-12.00 na wręczenie nagród, które odbędzie się w bibliotece szkolnej.

Poniżej zamieszczam najciekawsze wypowiedzi:

• Właściwe zachowanie kobiety z rysunku polega na tym, że wstała z krzesła i wita się/żegna na stojąco z mężczyzną niepełnosprawnym, który wstać nie może.

Olimpia Nadolska IIo

• Po pierwsze nie należy bać się zaufac osobom niepełnosprawnym. Są takimi samymi ludźmi jak inni. I tak powinniśmy ich traktować Powinniśmy zawsze postawić się na miejscu danej osoby i zadać sobie pytanie : Jak my byśmy się czuli w tej sytuacji i czego byśmy oczekiwali od ludzi ? No właśnie , tego samego czego oni oczekują od nas. Traktować powaznie i jak osoby nie zależne, nie pomagać w niczym (chyba że tego potrzebuje ale najpierw powinnismy sie zapytac czy tego chce) . Traktowac ich z szacunkiem ,przyjaznie i jak wszystkie inne osoby. Jak kazdego innego czlowieka. Oni takze maja swoje rodziny, przyjaciol, problemy i radosci. Chociaż niepełnosprawność stanowi integralną część tego, kim są, sama w sobie nie określa tych osób. Nie zamieniaj ich w bohaterów lub ofiary niepełnosprawności.Traktuj te osoby jak indywidualne jednostki. Bardzo duzo niepełnosprawnych ludzi sa sprawnymi do wykonywania wielu czynnosci np. praca , która bedzie dla nich odpowiednia. A jednak malo ludzi chce zatrudniac niepelnosprawnych. A powinno się dać im szanse. Moze okazac sie najlepszym pracownikiem i oddanym swojej pracy, poniewaz dla tych ludzi praca moze byc wybawieniem od danej sytuacji i moga zaczac zyc normalnie jak kazdy czlowiek. Oni sami najlepiej wiedza co moga zrobic a czego nie. Osoba na obrazku widac ze dala szanse osobie niepelnosprawnej, nie ma zadnych uprzedzen, nie schyla sie aby podac reke , nie pcha wózka ani nie pomaga tej osobie, poprostu daje mu szanse wykazania sie, krzeslo jest na wysokosci wozka inwalidzkiego dzieki ktoremu beda miec prawidlowy kontakt wzrokowy. Oczywiscie praca powinna byc taka dostosowana do potrzeb osob niepelnosprawnych.

Kamila 4o

• Pani po prawej na zamieszczonym rysunku jest szefem bardzo znanej i prestiżowej firmy.
  Co Ona robi?
  Przed chwilą przejrzała CV pewnego inteligentnego i młodego człowieka, jednak niepełnosprawnego.
  Mimo tego jego niepełnosprawność jej nie przeszkadza, w związku z tym że potrzebuje w swojej firmie właśnie takiego człowieka ( z takimi umiejętnościami intelektualnymi ), zatrudnia go.
  Podpisują umowę o pracę i w geście potwierdzenia podają sobie ręce.
  Dzięki temu człowiekowi jej firma zdobędzie większy zysk, ponieważ firma jest architektoniczna, a człowiek którego przed chwilą zatrudniła, jest artystą w architekturze, najlepszy z najlepszych, mimo swoich ograniczeń ruchowych, Szefowa wie, że to nie ma znaczenia ;)
  Ola Sikorska 1ob